Wanneer is het ooit goed genoeg? Dat was de kernvraag van de bloeiklas op 20 januari. Ik bezocht de workshop van De Kwekerij en ontdekte de kunst van het dankbaar zijn.
Warm welkom
Het was een koude avond, maar in de kelder kreeg iedereen een warm welkom. Zo’n tien deelnemers verzamelden zich rondom het aanrecht waar eten en drinken stond. Na een korte kennismaking met de hosts namen we plaats in een cirkel van stoelen. De sfeer was kalm en gezellig, al waren we natuurlijk allemaal nieuwsgierig naar wat deze avond voor ons in petto had.
Een bescheiden drie
Als eerste stelde we onszelf voor en moesten we onze dag een cijfer tussen de één en de vijf geven. We gaven het bijna allemaal een drie. De kernvraag kwam weer bij mij op: Wanneer is het ooit goed genoeg? Want waarom vind ik deze dag eigenlijk een drie? Er is niks misgegaan en ik ben spontaan deze workshop aan het bijwonen. Zou het dan juist niet een vier moeten zijn, of misschien zelfs meer?
Wat zou jij missen?
Na een korte uitleg van wat er ons deze avond te wachten stond, volgde er een eerste opdracht. Twee rijen werden gevormd waarbij iedereen tegenover iemand moest gaan staan. De rij tegenover die van mij kreeg de vraag: “Wat zou je missen als het er niet meer was?” Er volgde een aantal minuten van opsommingen door elkaar. De deelnemers begonnen vooral eerst met dierbaren opnoemen. Hun ouders, broer of zus, opa en oma, huisdieren en vrienden. Maar na een tijdje begonnen de kleine dingen benoemd te worden. Muziek, bepaalde lichaamsdelen, geluksmomentjes, wandelen, lezen, eten, ruiken. Na de opdracht nam iedereen weer plaats in hun stoel en vertelden we wat ons opviel.
Wat weerhoudt ons van gelukkig zijn?
Niet lang daarna volgde een volgende opdracht. In groepjes van drie gingen we op kaartjes schrijven wat ons ervan weerhoudt gelukkig te zijn. Ik wist al best gauw mijn antwoord. Ik had die ochtend nagedacht over hoeveel tijd ik wel niet achter het beeldscherm spendeer. Video na video, foto na foto en account na account bekijken. Het voelt als een complete tijdverspilling. Ik weet dat ik mijn tijd op een betere manier kan spenderen en ben daarom nu niet echt gelukkig. De andere deelnemers vonden het erg herkenbaar en benoemde ook perfectionisme als boosdoener.
👉 Wil jij ook meer digitale ademruimte? Lees hier meer over.
Een grote vraag…
Langzamerhand begon het verband tussen deze opdrachten en het thema duidelijk te worden. Door tevreden te zijn met wat je hebt, vind je het leven en jezelf goed genoeg. Maar in de gezamenlijke reflectie daarna ontstond er een grote vraag: Wat betekent ‘het goed genoeg’ vinden? Is het erg om verandering te willen? Als groep kwamen we niet uit op een antwoord. Voor mij betekent verandering niet de absentie van geluk en andersom ook. Je kan dankbaar zijn voor wat je hebt, het goede zien in een slechte situatie, maar ook bewust zijn van waar je verandering in wil en daarvoor gaan.
Stop, look, go!
Er volgde na een pauzemoment een lesje theorie over dankbaarheid. Hoe ben je nou eigenlijk dankbaar? Het stop, look, go systeem werd aan ons uitgelegd: eerst stop je en hou je een momentje stilte. Vervolgens kijk, of eerder denk je na over waar je dankbaar voor bent. Als laatste stap ga je verder met je leven, maar dit keer geniet je doordat je dankbaar bent. Er werd benoemd hoe in religies dit ritueel al veel gedaan wordt, onder andere tijdens het avondeten. Maar in onder andere het atheïsme lijkt de kunst van dankbaarheid nog weleens vergeten te worden.
Kwetsbaar in dankbaarheid
De kwetsbaarheid van dankbaarheid uiten werd ook opgemerkt. Daarom kregen we de opdracht om een brief te schrijven aan iemand voor wie we dankbaar zijn. “Ga je deze brief ook voorlezen aan die persoon?” werd gevraagd. In alle eerlijkheid heb ik dat niet gedaan. Stom eigenlijk. Waarom zou je niet een dierbare laten weten dat je ze dankbaar bent? Blijkbaar is die kwetsbaarheid nog te moeilijk voor mij.
Dankbaar
Als allerlaatste stap mochten we een evaluatie over de bloeiklas schrijven en een steentje pakken. Dit steentje zou onze herinnering aan dankbaarheid worden. Wanneer ga je dankbaar zijn? Er werd van alles benoemd, zoals voor het slapen gaan, tijdens het wandelen, samen tijdens het eten of op de heenweg naar je werk. Een ding is duidelijk: elk moment van de dag is een goed moment voor dankbaarheid.
Doe jij ook mee?
De bloeiklas was een informatieve avond vol leerstof, reflectie en leuke gesprekken. Het was de moeite waard om samen met onbekende mensen antwoord te zoeken op dezelfde vraag: Wanneer is het ooit goed genoeg?
Vraag jij in relaties je vaak af of het goed genoeg is? Kom dan naar de Bloeiklas “Wanneer is liefde goed genoeg?” 16 februari in Rotterdam of 25 februari in Haarlem 💚
