In een wereld met constante prikkels is het moeilijk om tevreden te zijn met wat we al hebben. Van materialistische dingen zoals de nieuwste telefoon, tot verhuizen naar een compleet ander land: we zoeken alsmaar verder en verder naar geluk. Bij de bloeiklas ‘Waarom willen we steeds iets nieuws?’ bespraken we de nadelen hiervan, maar ook hoe je er een positieve draai aan kan geven.
Twee type mensen
Er worden twee soorten mens neergezet: Het eerste type is degene die overal en nergens is, altijd zoekende naar die gouden pot aan het einde van de regenboog. Het andere type is degene die heel erg vastzit in hun manieren en comfortabel voelt (of stiekem niet?) met waar ze nu zitten. De deelnemers moesten staan op de plek in het spectrum dat het meeste bij hun paste. Ik neigde net wat meer naar degene die zoekende is. Toen kwam bij mij het besef dat ik eigenlijk nog meer zoekende wil zijn, iets waarvan ik even dacht dat bij deze bloeiklas juist als ‘slecht’ zou worden gezien. Maar dat was niet zo.
Uitbeelden
We gingen tweetallen maken en kregen de taak om de ander te laten uitbeelden hoe jij je op dat moment voelt wanneer het komt op dit thema. Ik zette haar neer als iemand die bijna van haar stoel af was, maar net niet helemaal. Iemand die duidelijk meer wil, maar nog vastzit. Voor mij komt dat vast zitten doordat ik nog aan het studeren ben, bij mijn ouders in een boerendorpje woont en ik ook nog best in mijn comfortzone leef. Hierdoor kan ik niet echt helemaal erop uit en zit ik voor mijn gevoel vast in een oude versie van mij. Wat ik eigenlijk wil is gaan staan en bewegen, zoals mezelf ontwikkelen en zelfstandiger worden.
Pilgrim
We bespraken de pilgrim: iemand die wel van verandering houd, maar het met veel aandacht doet. Ze hebben een doel voor ogen en laten zich niet afleiden van dat doel. Vooral niet door zwakke verlangens. Na rustig op de grond te gaan liggen en helemaal zen worden, schreven we op wat onze zwakke verlangens en sterke verlangens zijn. Wat zijn verlangens die van korte duur zijn, of waar je in het moment zin in hebt maar in werkelijkheid niet wil? Voor mij is dat vooral online zijn, zoals social media scrollen. In het moment wil ik dat doen, maar achteraf denk ik toch regelmatig ‘ik had wat leukers kunnen doen’. Mijn sterkste verlangen is mezelf ontplooien, zelfverzekerder worden en een leven leiden van voldoening. Met een deelnemer besprak ik wat ik tot nu toe al doe om dat doel te bereiken, waarop zij mij aan het denken zette over hoe ver ik eigenlijk al gekomen ben. Ik ben al erg gegroeid en probeer al veel dingen uit en mag daar best trots op zijn.
Bedenk, plan en doe
Als laatst kregen we de taak om op basis van je sterke verlangen een doel te bedenken en uit te werken hoe je dat doel gaat bereiken. Ik had meerdere sterke verlangens opgeschreven, maar eigenlijk kwamen ze allemaal op hetzelfde neer: mezelf ontplooien. Twee doelen die ik daaraan koppel zijn meer hobby’s uit proberen en beoefenen en uit mijn comfortzone stappen door nieuwe dingen (in mijn eentje) te proberen. Bedenken hoe je die doelen gaat bereiken was niet zo makkelijk. Zelf zat ik voor hobby’s te denken aan hobbyspullen in het zicht zetten, zodat ik er meer aan denk en er makkelijk bij kan. Maar ook om tijd ervoor in te plannen, dat ik weet ‘vanmiddag ga ik tijd besteden aan een tekening’, ongeacht of ik die middag zin heb om eigenlijk te scrollen op social media. Wat betreft uit mijn comfortzone stappen, dacht ik aan het bedenken wat ik graag zou willen proberen en nu nog spannend vind (omdat ik het bijvoorbeeld alleen wil doen of het nog nooit heb gedaan) en dan die ideeën in te plannen. Zo heb ik mij laatst ingeschreven voor een evenement. Ik ga er in mijn eentje heen, wat al een stap is. Maar daarnaast heb ik wel via een groepchat kennis gemaakt met anderen die erheen gaan. Dus ik duw mij dubbel uit mijn comfortzone, omdat ik toch wel wil proberen met hen op het evenement een praatje te maken.
👉 Weet jij niet wat je wil? Lees dit artikel of bezoek de bloeiklas Hoe ontdek je wat je wil! Je vindt hem in onze agenda.
Complimenten
Ik moet toch even mijn complimenten geven aan de kwekers Xantoucha en Vivian. Xantoucha sprak vol enthousiasme op een manier die echt je aandacht trekt, terwijl Vivian juist wat meer rust creëerde om te reflecteren, na te denken en tot adem te komen (letterlijk). Hun tweeën samen was een heerlijke mengelmoes en aan hun vriendschap te zien vinden ze dat zelf ook.
Reflectie
Deze bloeiklas heeft mij meer geleerd dan ik had verwacht. Het heeft mij eigenlijk laten zien dat ik op het juiste pad ben en dat ik dat meer mag erkennen. Het enige waar ik op moet letten is dat ik focus op mijn doelen die misschien wat meer tijd en energie kosten. Zo zit er een verschil tussen uit mijn comfortzone stappen in de vorm van in mijn eentje ergens heen gaan en nieuwe vrienden maken. Nieuwe vrienden maken is voor mij meer moeite, maar waarschijnlijk wel ook meer de moeite waard.
Ook een keer een bloeiklas meemaken? Kijk op onze agenda 💚
