Misschien ben jij dit: degene die honderden appjes van vrienden in de groepsapp heeft, veel likes op TikTok, DM’s op Instagram en een Snap Streak met je beste vrienden. Dat klinkt als een sociaal leven, maar is dat wel echt zo? Volgens de experts zit het namelijk anders.
Face-to-face
Is appen met je beste vriendin niet hetzelfde als een gesprek face-to-face? In het boek ‘Digital Minimalism‘ van Cal Newport geeft onderzoeker Sherry Turkle aan dat chatten helemaal niet hetzelfde is als praten: “Face-to-face gesprekken verlopen langzaam en leert je geduld. We letten op toon en nuances. Wanneer we via digitale apparaten communiceren, leren we dat niet.” Oftewel, een gesprek is pas echt een gesprek als er ‘social cues’ plaatsvinden. Dat houdt in dat je bijvoorbeeld aan iemands stem of gezichtsuitdrukkingen kan zien hoe die persoon zich voelt.
In je hoofd
Ik moest zelf even bij deze informatie stilstaan. Tuurlijk wist ik wel dat ik niet de gezichtsuitdrukkingen zag van de mensen die ik appte, maar in mijn hoofd zag ik ze wel. Zeker als ik goed bevriend ben met mensen, lees ik hun appjes in hun stem, denk ik precies te weten wat zij bedoelen met de emoji’s en GIFs die ze sturen en zie ik hun gezichtsuitdrukkingen erbij. Maar de realiteit is nou eenmaal dat dit allemaal in je hoofd zit en niet echt is. Het is bijvoorbeeld heel makkelijk om via chat te liegen over of het wel goed met je gaat. Ook discussies en ruzies via chat kunnen, in mijn persoonlijke ervaring, sneller lelijk worden doordat je niet echt goed kan inschatten hoe de ander hun uitspraken bedoeld.
Filteren
Daarnaast heb je via chat ook alle tijd om na te denken over wat je gaat sturen en kan je het zelfs achteraf nog verwijderen. Dit kan betekenen dat iemand zichzelf heel erg gaat filteren, omdat ze denken “die grap vinden ze waarschijnlijk stom en kan ik beter niet sturen” of “laat maar, dit appje kost te veel moeite om uit te typen, ik zeg wel niks”. Uiteraard kan je jezelf ook in het echt filteren door te veel na te denken over wat je gaat zeggen, maar in mijn ervaring gebeurt dat toch minder snel. Daarnaast kan je in het echt je uitspraken niet verwijderen.
Samen lachen
Iets anders dat je niet hebt bij een fysiek gesprek? Wachten totdat je een reactie krijgt. Je weet gelijk of je vrienden de grap die je maakte grappig vinden of het eens zijn met je mening. Via chat daarentegen zit je een paar minuten, of misschien zelfs een paar dagen te wachten (we kennen allemaal wel zo iemand, toch?). Daarbij, hoewel ik via chatgroepen grappen kan uitwisselen met vrienden, zit je niet daadwerkelijk samen erom te lachen. Terwijl, is dat juist niet het leukste aan humor uitwisselen met mensen?
Social media
Dan hebben we het nog niet gehad over social media platforms als TikTok en Instagram, waar je door middel van foto’s en video’s een kijkje krijgt in andermans leven. Hoe gek is het eigenlijk dat ik van een klasgenoot die ik al jaren niet heb gesproken, weet wat ze aan het doen zijn? Ook de interactie op de posts is vaak zo oppervlakkig, zoals een ‘gefeliciteerd!’ of ‘ziet er mooi uit!’ Ik heb gelukkig met de meeste van mijn volgers ook redelijk wat contact in het echt, maar er zitten ook een enkele bij waarbij vrijwel de enige interactie die we met elkaar hebben via social media is. Die drempel over gaan van social media naar face-to-face? Dat is ook niet altijd even makkelijk.
👉 Wil je tips om meer offline te zijn? Lees dan dit artikel.
Spontaniteit
Het voordeel van social media is dat het zoveel makkelijker is dan in het echt afspreken, of zelfs bellen. Je kan op je eigen tijd reageren, je hoeft niet veel energie te hebben om enthousiast over te komen en hoeft niet fysiek ergens te zijn om met ze te kunnen praten. Het kost vrijwel geen moeite om via social media in contact te zijn met iemand. Dit zorgt ervoor dat vele van ons geneigd zijn om vooral via social media met vrienden, familie of kennissen contact te hebben en minder face-to-face. Het helpt daarnaast ook niet dat we in Nederland een cultuur hebben van plannen. Wij gaan niet spontaan op iemands deur kloppen om af te spreken en plannen in plaats daarvan weken van tevoren afspraken in. Hierdoor ervaar ik in ieder geval ook veel meer druk, alsof ik zeker moet zijn dat ik die persoon dan echt wil spreken en iets tegen hen te zeggen hebt. Anders voelt het alsof je naar een vergadering gaat met geen enkel plan van wat er besproken gaat worden. In het plannen van afspraken zit ook comfort: je krijgt geen onverwachte bezoeken, je weet waar je aan toe bent en kan je als het ware mentaal voorbereiden op sociaal contact.
Zetje in de rug
Begrijp mij niet verkeerd, sommige van ons zijn hard aan het studeren, of werken fulltime. Het is bekend dat hoe ouder je wordt hoe moeilijker het is om vriendschappen te onderhouden. Maar om even mijzelf als voorbeeld te geven: ik woon nog geen eens 10 minuten van twee vriendinnen vandaan. Ja, we zijn allemaal druk met onze studies, maar zijn we nou echt zo druk dat we elkaar niet even kunnen zien? Of is er een andere reden? Zelf denk ik dat het soms ook heel erg in ons hoofd zit, dat ‘sociaal opladen’. We hebben duidelijk behoefte aan sociaal contact als we een uur met onze vrienden zitten te chatten. Dus waarom is elkaar dan face-to-face zien te veel moeite? Laat dit mijn zetje in je rug zijn om meer uit huis te stappen en op bezoek te gaan met mensen. Al is het maar een uur, of zelfs een half uur. Elke minuut samen telt.
Vind je onderwerpen zoals mentale gezondheid en zingeving interessant? Bezoek dan een bloeiklas! Bekijk hier onze agenda. 💚
